بازار فیزیکی

 

از آنجا که یکی از بهترین و شفاف ترین مکانیزم های قیمت گذاری محصولات ، عرضه آنها در بورس می باشد ، در اوایل دهه 80 ایده تأسیس بورسی برای انجام معاملات نفت و مشتقات آن طی فرآیندی مشترک میان وزارتخانه های نفت و اقتصاد شکل گرفت.

تلاش ها برای ورود نفت و سایر حامل های انرژی به بازار سرمایه و تعیین قیمت این محصولات در بورس ، اوایل سال 1390 شکل دیگری یافت.

کالاهای قابل معامله در بازار فیزیکی عبارتند از: زغال سنگ، قطران، آیزوریسایکل، متانول، بنزول، حلال 402، حلال 400، حلال 406، حلال 404، آیزوفید، حلال 410، میعانات گازی، نفتای سنگین، برش سنگین، اکسترانت، گاز بوتان صنعتی، گاز پروپان صنعتی، گاز مایع صنعتی، هگزانف پنتان، قطران (عمده)، نفت خام سبک، گاز مایع، پروپیلن، نفتای سبک، پروپان، سوخت کوره سبک، برش 7 سی 9، نیتروژن مایع، گاز مایع خام، برش 6 کربن غیر آروماتیک، حلال هیدروکربن سنگین غیر موتوری، آیزوریسایکل (عمده) و بنزول.

بازگشت